Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

from my scrapbook /thirty-eight

7/6/12

Ζωγράφιζε παντού καρδούλες.
Του λέγανε πως έχει άσχημη καρδιά
και εκείνος προσπαθούσε με αυτό τον τρόπο
να την ομορφύνει.
Ύστερα, ο κόσμος έλεγε πως του σάλεψε
και δεν τον πολυπλησιάζανε.
Μα εκείνος συνέχισε να ζωγραφίζει απλά καρδούλες.
[...]
Κάποια μέρα η δική του σταμάτησε
κι έμειναν μόνο οι ζωγραφιές
με ένα όνομα από κάτω...



*αλέξανδρος προδρόμου*



10 σχόλια:

  1. awwwwwwwww.... Έλα τώρα μωρέεεεεεεεε.... <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. an itan polla ta onomata pistepse me tha tan heirotera

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εντελώς! όμως μπορεί και να μην υπήρχε κανένα όνομα...

      α.

      Διαγραφή
  3. έτσι κι αλλιώς όλα είναι προσωπικές οπτασίες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πως τα καταφέρνουμε και παιδευόμαστε έτσι;

      α.

      Διαγραφή
  4. τα πάντα είναι επιλογές..επέλεξες και το κατάφερες να παιδευτείς ή αλλιώς επιλέγεις να πιστεύεις ότι παιδεύεσαι..τώρα αν ρωτάς γιατί κάνεις αυτή την επιλογή..θέλει πολλή δουλειά για να φτάσεις στο σημείο να επιλέγεις συνειδητοποιημένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ακριβώς αυτό, επιλογή. και ναι, μετά από τόσες δεκαετίες στην καμπούρα μου, θέλω να πιστεύω ότι είναι συνειδητοποιημένη επιλογή...

      α.

      Διαγραφή
  5. δεν το προσωποποίησα..απλά γράφω σε 2ο ενικό..όσο για τις δεκαετίες στην καμπούρα..η ψυχολογική ισορροπία δεν είναι συνυφασμένη με την ηλικία

    ΑπάντησηΔιαγραφή