Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2006

from my scrapbook-II (part 2)


20/11/02, (work in progress)

ένα φεγγάρι ολόκληρο κ μισή καρδιά παίρνω,
τα βάζω σε ένα σώμα κ ανακατεύω δυνατά.
πονάω πολύ. όμως συνεχίζω το ανακάτεμα, αυτό μου λέει η συνταγή.
αυτή που μου δίνουν όλοι, κανόνας απαράβατος για τους ανθρώπους.
να χτυπιέσαι κι όμως να μην πονάς!
να είσαι αναίσθητος, να μην αγαπάς!
όλοι το ίδιο, όλοι άνθρωποι απάνθρωποι.
κ 'γώ πρέπει να διαλέξω: απάνθρωπος ή τίποτα;
πώς να ορίσω το τίποτα καλύτερα;
ένας πλανήτης χωρίς ζωή, τίποτα είναι; 
ένας πλανήτης με ζωή, απανθρώπους, σίγουρα είναι τίποτα.
μόνος μου δε θέλω να πονώ. να 'κούω την ψυχή μου να ουρλιάζει... (χωρίς κανόνες εξοντωτικούς)
κ με μισή καρδιά, να ζήσω μπορώ.
φτάνει να βρω κι άλλον ένα ΑΝΘΡΩΠΟ με άλλη μισή... (κι ένα φεγγάρι να μας ενώνει) 

from my scrapbook-II (part 1)

19-4-05, ξημέρωμα...



slashed wrists, bleeding, the carpet is a mess.
boy, if you get away with it, you are in BIG trouble...