she is orange

9-10/8/12

take 1,5

πορτοκαλί, σαν το θάνατο της μέρας 
σε ένα περίπατο στην ακροθαλασσιά 
που ποτέ δεν έγινε...

πορτοκαλί, σαν τον τοίχο εκείνο 
που στάθηκες μπροστά του, 
σε ένα ταξίδι που δεν κάναμε μαζί...

πορτοκαλί, σαν τις καραμέλες που έτρωγες 
πριν μου δώσεις φιλί αποχαιρετισμού...

πορτοκαλί, σαν το χρώμα της φωνής σου...

πορτοκαλί, σαν το σεντόνι που έστρωσα για εμάς 
και ποτέ δεν είδες...

πορτοκαλί, σαν την κορδέλα από το σημειωματάριο 
που μιλάει για σένα μόνο...

πορτοκαλί, ανάμεσα στο κίτρινο της χαράς 
και το κόκκινο του πάθους...

πορτοκαλί, το χρώμα που βλέπω 
κάθε μέρα μόλις ξυπνήσω...

πορτοκαλί, εσύ.

she is purple (like an orchid on her hair)

28-29/3/2012

take 1,5

ακούστηκε ένα ακορντεόν στο δρόμο
και θυμήθηκα όλα τα μικρά όνειρα
που έκανα για μας...


οι εκδρομές σε μέρη μυστικά,
όπου φυτρώνουν παραμύθια τρυφερά
και το βουητό των μελισσών ακούγεται σαν το "She Loves You" των Beatles.


η τούρτα που θα έφτιαχνα για τα γενέθλια σου,
μια στρώση μαρμελάδα μύρτιλο
και άλλη μια συννεφιασμένου ουρανού
(αφού ξέρω ότι η μελαγχολία είναι η αγαπημένη σου γεύση),
με παντεσπάνι ποτισμένο στη βότκα
και κεριά από σοκολάτα.


η ορχιδέα που θα σου χάριζα να στολίσεις τα μαλλιά σου
και αυτή θα μεγάλωνε καθώς θα έπινε το άρωμα σου
και θα μεταμορφωνόταν σε ένα τεράστιο floppy hat.


ακούστηκε ένα ακορντεόν στο δρόμο
και όλα τα ζουμπούλια στις γλάστρες
φτιάξανε τραγούδια για το όνομα σου.
και όλα αυτά τα όνειρα που έκανα για εμάς
περιμένουνε να τα ξεδιψάσεις με ένα βλέμμα σου...

\\αλέξανδρος προδρόμου\\

scrapbook XXX (part 2)

24.07.11 - 24.03.12

Χρωματιστά όλα.

μουσική, λόγια, κορίτσια...

Και μια γκρίζα καρδιά, 

στα βρώμικα μπαρ ψάχνει

για το πιό φτηνό ποτό...

*αλέξανδρος προδρόμου*

a whiter shade of pale

[15/3/12]

Δεν ήταν μια νύχτα σαν τις άλλες.

Ούτε εκείνη ήταν μια κοπέλα σαν τις άλλες.

Εκείνο το βράδυ ήταν από εκείνα που δεν έχουν γυρισμό. 

Η επικείμενη μετωπική των ματιών τους είχε δρομολογηθεί.

"Στις 10 και μισή" του είπε. Άργησε, όπως όλα τα κορίτσια. Ήταν όμορφη, όπως όλα τα κορίτσια.

Είχε κάτι ο συντονισμός των δυο καρδιών που τους παραξένευε. Ψάχνανε απελπισμένα να βρούνε σημεία μη-επαφής. Ήταν δύσκολο.

Πνιγμένοι στην αμηχανία και οι δυο, βρίσκανε διεξόδους στη μουσική. Και το αλκοόλ βοηθούσε λιγάκι. "Πάμε αλλού; Να χορέψουμε;"

Το κρύο τους τύλιξε. Εκείνη είχε ξεχάσει τα γάντια της. Εκείνος πρόσεξε πως κρύωνε. Της πρόσφερε τα δικά του. "Έτσι κι αλλιώς, δε θα τα φορέσω" επιχειρηματολόγησε. Τα πήρε και τα φόρεσε με το ζόρι το περίεργο κορίτσι.

Εκείνος χάρηκε κρυφά που δε θα πάγωναν τα χέρια της τουλάχιστον...

she is red & blue

1/3/12

Θα τσιρίζεις σαν παιδί καθώς ο αέρας θα σου ανακατώνει τα μαλλιά. Εγώ θα τραβάω φωτογραφίες που αργότερα θα δείχνω στους φίλους μας και εσύ θα λες "τί τους δείχνεις αυτές; χάλια είμαι!" και εγώ θα βρίσκω αφορμή να πω πόσο όμορφη είσαι.


Κάπου στην Γλασκώβη ή στο Σαν Φρανσίσκο θα μας βρει το ηλιοβασίλεμα να κρατιόμαστε χέρι-χέρι, εσύ ίσως ξεκουράζεις το κεφάλι σου στον ώμο μου και εγώ θα ακούω τις σκέψεις σου.


Και αν ένα βράδυ δεν είμαι στο κρεβάτι μαζί σου, θα σου ηχογραφήσω την φάλτσα φωνή μου να σε νανουρίζει με Όσκαρ Ουάιλντ ή την Πεντάμορφη και το Τέρας. Εμένα όμως θα μου λείπεις ...


Με τη σκέψη της άφιξης σε ένα άγνωστο αεροδρόμιο και εσένα να με αγκαλιάζεις σφιχτά, θα σπάει το σκυθρωπό μου πρόσωπο.




Αυτή είναι μια αρχή δίχως τέλος, ακόμα δεν το κατάλαβες;

scrap.book_27_.txt

2/2/12

take 1

///Το γαλάζιο σου///

βαρκούλα στον ωκεανό σου είμαι.

με βυθίζεις ή με αφήνεις να αρμενίζω ευτυχισμένος.

μέσα στην απεραντοσύνη σου ας είμαι και εγώ χαμένος.

μόν' δώσ' μου ένα σημάδι για να βρω το μυστικό σου νησί.

ρίξε ένα αστέρι να ακολουθήσω μέχρι την χρυσή του αμμουδιά.

και εκεί εγώ θα υμνώ το γαλάζιο σου κάθε βράδυ.

κάθε βράδυ...

-αλέξανδρος προδρόμου-

my death

will anyone remember the rainbows i had in me? will my youth have any impact on those who tasted it? will you hold me so i don't fall rudely on the pavement? did i make the difference for you? did i?