scrap.book_43.txt

10/1/13

take 1.2

ΧΕΙΜΑΡΡΟΣ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΟΥ



αγάπη, να ανατινάζει τις καρδιές

αγάπη, να ρέει από τα λακάκκια στη βάση του λαιμού σου,

 μέλι σκέτο

αγάπη, να σε μυρίζω

και να μην έχεις φύγει από το κρεβάτι

αγάπη, τα βράδια με τζην ξεβαμμένα και δάχτυλα πλεγμένα 

στα μπιλιαρδάδικα

αγάπη, το πιοτό σου να είναι πάντα πιό γλυκό

και το φαΐ σου να στο ταΐζω εγώ

αγάπη, να θυμάσαι τα όνειρα μου

και εγώ να ξεχνάω τα λάθη σου

(ή και ανάποδα)

αγάπη, δίχως χρώμα,

δίχως τέλος...

masquerade

who are you? why have you chosen me?
was it the way i dance?
was it the way i stood like a haunted shadow next to the staircase?
did you know i'm pretty? did you hope that i'd be pretty?
could this be more than just an out-of-the-ordinary ball night?
could we be more than just lovers for a moment?
is this a game to you? is my body merely a way to get satisfaction?
will you stay if i take my mask off?
do you want to stay with me at all?

Στην Κ.

29/9/12

take 1

the world started collapsing,
the mountains met the ground 
and the sea had flames on its surface.

people got lost in a fog of indifference
and were too panicked to panic.

i don't care about the end of the world,
'cause for me the day came when you said "goodbye".

we still have a few hours,
we still have a night ahead of us.
come and hold me in silence, tonight

for the afterlife is made for the devout believers
and we had put our faith only in our sins 
and in our hearts...

scrapbook 42

8-10/9/12

take 1.3

Η ευτυχία δεν είναι για όλους


Έπρεπε να έρθει ο Πρίγκηπας
για να καταλάβω πως ήμουν απλά 
ένας ακόμα Νάνος
στον κόσμο των Ανθρώπων.
Πως στο παραμύθι είχα
το ρόλο ενός μικρού κομπάρσου,
μια ασήμαντη σκιά στην ζωή σου.
Η ευτυχία δεν είναι για όλους.
Η πιό όμορφη Χιονάτη
που θα μπορούσε να υπάρξει ποτέ,
Εσύ!

in vino veritas #5

δεν ακούω τίποτα από τα λόγια σου. ειλικρινά, από το ένα αυτί μπαίνουν, από το άλλο βγαίνουν. τις πράξεις σου κοιτάω. αυτές ζυγίζω και κρατάω μέσα μου. 

τα λόγια σου τα υπαγορεύει η λογική και ο εγκέφαλος σου. δεν είμαι και μεγάλος οπαδός τους, ξέρεις. για τις πράξεις ευθύνη έχει η καρδιά, η ίδια σου η ύπαρξη και το καθαρό συναίσθημα. η "πυξίδα" που λέω και εγώ. βασικά φανερώνουν αυτό που πραγματικά θέλεις.

το αστείο είναι ότι άλλα λες και άλλα πράττεις.
μήπως θες μια σφαλιάρα να συνέλθεις;

κάνε μου μια χάρη και κάτσε μπροστά στον καθρέφτη, βρες λίγο χρόνο να βρεις τον εαυτό σου και κατέληξε κάπου...


(in vino veritas ή αλλιώς: χαιρετίσματα από την κόλαση του αλέξανδρου προδρόμου)